2011'den Dileğim

Severek takip ettiğim Kaan Sezyum, yeri geldikçe diyor ki: "Ben boş zamanımda batteri çalmak istiyorum, kedim Tortor'la oynamak istiyorum. Hükümeti, ulaştırma bakanını falan eleştirmek bana düşmemeli. Ama Türkiye'de her birimizi etkileyen o kadar garip şeyler oluyor ki ben de sıradan bir vatandaş olarak bu konularla muhatap olmak zorunda kalıyorum."

Çok doğru söylüyor. Ben de hiç politikadan, siyasetten anlamayan sıradan bir vatandaşım ama son bir yıl içindeki yazılarıma, twitlerime, Facebook'ta paylaştıklarıma bakıyorum; hep AKP, başbakan, Tayyip sözcükleri başrolde. Hep bir şeylere maruz kalıp isyan etmişim. Tamam, tabii ki ülkemizde olan bitene kayıtsız olmayalım, bilinçli vatandaşlar olalım ama her dakikamız da "bakalım yarın başımıza ne iş çıkaracaklar" düşüncesiyle geçmesin. Maalesef öyle oluyor. HSYK'nın hükümet kontrolünde bir yapıya geçirilmesi, alkolün dolaylı yoldan yasaklanması, benzine, vergilere hemen her gün zam gelmesi günlük hayatımızı direkt olarak etkileyen olaylara birkaç örnek sadece. Gel de bu konulara kafayı takma!

Gelişmiş ülkelerdeki vatandaşlar gibi ben de gün içindeki boş zamanımda Fenerbahçe ne yapmış, teknolojik gelişmeler neler, sinemada yeni film var mı gibi konularla ilgilenmek, ülke meselelerini de arka planda endişesiz, hatta biraz güven ve gururla takip etmek istiyorum. Türkiye'de böyle bir şey hiçbir zaman mümkün olmadı, hiçbir zaman temel sorunlarımızı çözüp istikrarlı bir refah seviyesine ulaşamadık. Öte yandan tarihte hiçbir hükümet de ülkenin rejimini bu kadar saptırmaya çaba sarf etmedi, hiçbiri insanların yaşam tarzına bu derece müdahale etme yetkisini kendinde görmedi.

2011 için herkes daha kişisel dileklerde bulunurken benim bu yıl için en büyük dileğim AKP'den, başımızda takunyalı, hırsız, bencil anlayıştan kurtulmak. Halbuki sıradan bir vatandaşın en büyük dileği bu mu olmalı?